|
Gedurende de zomer van 2012 organiseren Galerie Pinsart en 44 Gallery een
tweede tentoonstelling in het Genthof met als thema 'Wonderful World'.
Opnieuw nemen fotografen en beeldend kunstenaars deel
aan deze editie en tonen er werk op verschillende locaties in de straat.
|
|
|
 Galerie PINSART Genthof 21 - 8000 BRUGGE - 050/67.50.66 |
 |
Genthof 44 • 8000 Brugge • België • +32(0)489 552663 • open za + zo •14 > 18u |
|
SARA BOMANS: De ontstaansgeschiedenis van de tekeningenreeks 'Projected Life' is typerend voor de manier van werken van Sara. De tekeningen zijn gemaakt op verknipte grote vellen papier waar eerst door haar, Hallveig Agustdottir en Remco Roes op gewerkt was in het kader van een van haar zogenaamde PReTT-projecten. Het papier is bewerkt met verf, houtskool, potlood en plakband en de zo ontstane structuur doet een landschap ontstaan waarin nu allerlei kleine handelingen plaatsvinden. Die zijn op hun beurt weer geïnspireerd door de miniatuurtreinbaan van Roes' grootvader die Roes op dat moment aan het demonteren was. Tekenend met oude 2B potloodjes die eveneens afkomstig waren van deze grootvader sijpelt een verloren geschiedenis in de tekeningen en krijgen de figuurtjes, huisjes en andere attributen een tweede leven. Bomans combineert de tekeningen met Engelstalige zinnetjes, observaties die zondermeer raak en ook vaak humoristisch of absurd zijn. Een autootje dat in een willekeurige richting in het landschap staat krijgt bijvoorbeeld het bijschrift 'There is no such thing as a wrong direction' wat bij mij meteen het effect heeft dat ik zelf in die auto zit en terwijl ik me afvraag waar naar toe besef dat elke richting goed is. Wat dan ook weer een bredere betekenis krijgt naar ingeslagen wegen in het leven. Fragment uit tekst van Edith Doove Plymouth, Juni 2012 ATHOS BUREZ: Athos Burez verzint verhalende beelden. Hij toont een mix van portretten, stillevens en landschappen. Zijn werk is zeer persoonlijk en intimistisch. De fotograaf creëert met zijn beelden fragmenten uit absurde sprookjes en bizarre dromen. Ze hebben een hoog realiteitsgehalte maar ook een grote verbeeldingskracht. De sfeer is liefelijk en rustgevend, maar tegelijk ook uitbundig en decadent. De foto 's roepen een bevreemdende spanning op. Athos Burez schept een fantastische wereld. Voor Wonderful World selecteerde hij enkele portretten. BRIGITTE CLAEYS: Met een grote gevoeligheid onderzoekt Brigitte Claeys in haar werk Pink Territory de voyeuristische blik en speelt ze in op de overheersende beeldcultuur en de daaruit gevormde verwachtingen van de toeschouwer. Het belet dat de toeschouwer terugvalt op clichés en een geconditioneerde manier van kijken. De beelden balanceren op de grens tussen privé en openbaarheid, tussen exhibitionisme en anonimiteit, tussen dominantie en ondergaan, tussen voyeurisme en participatie, tussen fictie en werkelijkheid. PETER DE BRUYNE: Zijn beelden zijn onscherp en refereren naar filmstills, waargenomen met een dromerige blik, bekeken door vochtige ogen. Wat hij aan ons toont is een indruk, vage contouren, vorm en kleur, een sfeer. Volgens de fotograaf leiden details je toch alleen maar af van de essentie. Foto's uit zijn serie Décors werden geselecteerd voor de Canvascollectie 2012. DIETER DE LATHAUWER: De jonge Gentse fotograaf Dieter De Lathauwer werkt voornamelijk rond landschappen, grenzen en stilte. Voor Wonderful World toont hij 4 nieuwe beelden: een stadsnacht, een poort, een interieur en een rots. Zijn fotografie is er een van twijfel en schoonheid. Zijn beeldtaal is strak. Over herinneringen, vluchten en obstructies. Over de wereld rondom ons. Over het landschap. Dieter De Lathauwer is winnaar van de Bozar Photography Award 2012. CHRISTOPHE DENYS: schilderde ooit verbluffend eenvoudige landschappen. Een morsig groen vlak met een blauw randje lucht. Nadien leek hij als een microbioloog in dat landschap te woelen. Zijn werken deden denken aan schimmels, kristallen of chemische processen. De laatste jaren overheersen lijnstukken het onderzoek. Het landschap is volgens mij nooit helemaal weg geweest. Je weet alleen niet langer waar ergens in dat landschap Christophe zich nu ophoudt: ergens diep in de vezels van de dingen, zoals zo'n molecule uit de waspoederreclames, of ver boven ons hoofd, turend als een Hubble-telescoop. Christophe desoriënteert. Hij zuigt je mee in de diepte van een doek en spuwt je nadien uit, terug de tentoonstellingszaal in, om je voor een bolvormig object te plaatsen en het oppervlak af te tasten. Schilderkunst met WARP-speed ZOË DE WINTER: Van buiten naar binnen. Een landschap is iets wat altijd verandert en nooit hetzelfde blijft. Daarom is het ook zo interessant om het vast te leggen. Een landschap kan ik niet in één blik overzien en is in dat opzicht geen venster. Wat het werk wel gemeenschappelijk heeft met een venster is dat ik het landschap naar binnen wil halen en mee deel wil laten uitmaken van de binnenruimte. Ik stel het gegeven 'canvas ' in vraag en wil een werk dat je vanuit verschillende standpunten anders kan waarnemen. Dat onderhevig is aan de omstandigheden waar het hangt en welke belichting het krijgt. Net als dit bij een landschap ook het geval is. Telkens onderzoek ik de opbouw en de structuur van een landschap en zet die dan om in een andere dimensie. MARINE DRICOT: Dans les atmosphères souvent sombres de ces instants picturaux, faits de clair-obscuret de lumières tamisées rarement directes, on ne distingue généralement qu'un trait, une silhouette, des reflets et des ombres. Ces personnages sont à l'image des passants en ville, dont on garde plus une impression furtive qu'un souvenir net, au dessus desquels le ciel d'un pays trop pluvieux prend des allures de néon géant. La ville : un eldorado ? Ou quand le rêve doré, fait de briques et de métal, ne fait plus rêver. Où l'artifice n'a plus, depuis longtemps, la force de l'illusion. Impuissantes mais pourtant constantes recherches d'un autre, d'un ailleurs, les regards sortent du cadre. Elle est exposée au Palais Provincial de Liège, au Centre Culturel Les Chiroux à Liège, à l'Espace Architecture de la Cambre à Bruxelles, à la 4ème Biennale de Photographie dans le Condroz à Marchin et à la 7ème Biennale Internationale de Photographie de Liège 2010. MAEN FLORIN: Een hele reeks recente sculpturen van Maen Florin stellen relatief kleine figuren voor. Vaak voorzien van een felle kleur en één of meer clichématige attributen als een clownsneus, een masker, spitse oren of een opengesperde mond roepen ze associaties op met marionetten, mannequins en stripfiguren of - zoals ook enkele titels suggereren - dwergen. Een in lichtroze rubber uitgevoerde figuur stelt een in een tutu gehulde, mannelijke dwerg voor. De ogen gaan schuil achter een grote bril van het type dat voor virtuele wandelingen gebruikt wordt. De lippen zijn roze geverfd. De dwerg nam van oudsher binnen de maatschappij een aparte, schijnbaar grappige maar vaak schrijnende positie in. De vraag naar de identiteit van het door een sculptuur gerepresenteerde personage roept telkens ook de fundamentele vraag op naar de mogelijke positie en betekenis van een (gesculpteerd) beeld in onze culturele en maatschappelijke context. Alle door Maen Florin gepresenteerde figuren zitten verstrikt in hun (spiegel) beeld en samen met hen de toeschouwer. Fragmenten uit recentie door Frank Maes over de tentoonstelling in het Provinciaal Cultuurcentrum Caermersklooster, Gent 2011 ROB HORNSTRA (NL): Rob Hornstra is een van de meest veelbelovende jonge fotografen van de lage landen. Hij won in 2010 met het Sochi Project de Canon Prize, de Magnum Expression Award en een World Press Photo Award. Het slow journalism project, waarvoor hij sinds 2009 met schrijver en filmmaker Arnold Van Bruggen samenwerkt, speelt zich af in en rond Sochi, het Russische, subtropische stadje waar de Olympische Winterspelen van 2014 plaats zullen vinden. In de Noord-Kaukasus komen alle problemen van Rusland samen: corruptie, een gebrek aan democratie en grove mensenrechtenschendingen. Het is daarom misschien extra cynisch dat juist in dit gebied Olympische Winterspelen Rusland een nieuw aangezicht in de wereld moeten geven. AN-SOFIE KESTELEYN: In American Portraits ontmoet de fotografe een reeks Amerikaanse meisjes. Ze komen net uit de supermarkt. We weten niet wie ze zijn, maar worden erdoor aangetrokken, misschien omdat we ze zien als archetypen, anoniem maar toch herkenbaar. De jonge fotografe maakt stills uit de realiteit die tegelijkertijd vertrouwd en vervreemdend aanvoelen. An-Sofie Kesteleyn werkt voor De Volkskrant. In 2011 werd ze geselecteerd voor One Life Photos, Top 100 finalists, International Photography Competition, NY en Coup de Coeur, VISA POUR L' IMAGE, International Photofestival for Photojournalism, Perpignan. Ze exposeerde in het FoMU A'pen en de Brakke Grond A'dam. MATTHIEU LOBELLE: De observators is een installatie van in het straatbeeld opgehangen, kleine "kopjes", bijna anoniem, aanschouwen, observeren ze wat gebeurt, wat er is. Ze zijn getuigen van een wereld in voortdurende vooruitgang waarin de mens zich verliest in zijn eigen bestaan. De installatie crematorium and tree landscapes stelt enerzijds onder de vorm van een gesloten ondoordringbaar bouwsel,de tijd voor. Voortdurend vervliegend, verbrandend, onhoudbaar, staat deze symbool voor het relatieve, het vergankelijke, kwetsbare van het individuele zijn, de dood. Daarnaast staan drie landschappen (3 is toeval) symbool voor de natuur, de aarde en de ruimte. Voortdurend pretentieloos in beweging volgens zijn historisch bepaalde eigenschappen. |
MAX PINCKERS: A photograph of two men in uniform climbing over a fence, escaping. A re-enactment of a moment that just passed. They do it over again with great pride and pleasure. Later I read an article in the newspaper. Two men use sleep-inducing gas to rob a struggling actress in her home; the same gas used in a 1972 super hit film in which a cook robs his landlord. An image that I've been planning to make for some time comes to mind - a thick cloud of smoke in a bedroom film set. Two men in uniform sitting in a park. I photograph them. They pretend to have just woken up. On a Bombay rooftop I make a portrait of a Salman Khan look-alike. Another article tells me how a young girl loses herself in this big city in search of her idol, Salman Khan. I had come to India in search of the pot of gold only to find that that pot had been buried deep in my unconscious. [Vijay Mishra, Bollywood Cinema: Temples of Desire] REMCO ROES(NL): Archive of the uncategorised (iii) : deconstructed landscape Gedurende enkele decennia schepte Remco's grootvader op zijn zolderkamer een eigen wereld in de vorm van een modelspoorbaan. Met eenzelfde zorgvuldigheid herschikt Remco een collectie fragmenten die hij bij het afbreken van deze baan verzamelde. Stukken hout, metaal, plastic en andere resten die ogenschijnlijk geen waarde bezitten krijgen in de representatie die Roes maakt een nieuw bestaan. Een rij verduurde elastiekjes wordt een esthetisch universum, een reeks houten latjes lees je als poëzie. Afzonderlijke delen van het intuïtieve archief krijgen waarde door de tijdelijke combinaties die ontstaan en door de specifieke plaats binnen het kader dat de kunstenaar schept. Deze ordeningen volgen geen vast script: zowel vorm, kleur, materiaal als associatieve of emotionele verbanden kunnen aanleiding geven tot het samenbrengen van bepaalde configuraties. De verzameling smelt tijdelijk samen met de tentoonstellingsruimte en vormt zo een uniek doorzicht, als een gefocuste zonnestraal doorheen de oude zolderkamer van het inmiddels lege huis. TITUS SIMOENS: Titus Simoens presenteert foto's uit de serie Blue, See over de aparte leefwereld van de kinderen in de Ibis kostschool in Oostende. De fotograaf heeft een eenvoudige maar toch rakende stijl die ons een glimp gunt in deze afgeschermde wereld zonder alles te onthullen. De fotograaf won met deze serie de Nikon Young Promising Photographer Award 2012. SASKJA SNAUWAERT: laat groeiprocessen werken uit de natuur, registreert ze (tekeningen, foto, video) of maakt ze consulteerbaar langs elektronische weg met vele verbindingen en links. Het klikken en linken is dan een metafoor voor de (biologische) werkelijkheid: zoals de vele verbindingen in weefselstructuren, van rhizomen in het vertakte wortelgestel van bvb. schimmels tot de miljarden synapsen en verbindingen in het hersenweefsel. Vanuit dit idee van verstrengeling maakte ze ook tapijten van ingezaaide kiemen, een beetje zoals het in het regenwoud soms onmogelijk lijkt om aan te duiden welke stengel tot welke plant behoort. Op dezelfde manier keert ze terug naar het textiel, ze knoopt tapijten vanuit een bepaalde beginsituatie, een paar knopen bepalen dan automatisch het vervolg van de structuur. Die knopen zou je dan ook punten in de geschiedenis van dat tapijt kunnen noemen. De knopengeschiedenis van dat tapijt is dan een beetje een (vereenvoudigde) parallel voor elk gebeurtenissenmodel en voor tal van andere ontwikkelingen en geschiedenissen. 'De' geschiedenis is dan te beschouwen als een onvoorstelbaar uitgestrekt en onoverzichtelijk rhizoom van gebeurtenissen. Waar het Saskja Snauwaert om gaat in haar werk is de werkzaamheid van die potentiële verbindingen aan te duiden als een soort evocatie, een voelbaar maken van de ongelooflijk complexe verbondenheid die de werkelijkheid is. ANOEK STEKETEE(NL): De fotografe toont in Dream City pretparken op heel verschillende locaties in de wereld. Ook in landen waar het dagelijks leven in de greep wordt gehouden door chaos, oorlog, armoede of de angst voor een dictatoriale staat. Daar is het pretpark de enige plek om te kunnen dromen. We zien niet de archetypische beelden met drukte, vrolijkheid en beweging, maar verstilde, vervreemdende beelden van werknemers, bezoekers en attracties. Anoek Steketee exposeerde onlangs solo in het Nederlands Fotomuseum Rotterdam. DIETER TELEMANS: Van Dieter Telemans zijn foto's te zien uit zijn project Troubled Waters. Nadat de fotograaf met het Aralmeer in Oezbekistan een van de grootste ecologische rampen van deze tijd in beeld bracht, besloot hij om de waterproblematiek in een wereldwijd kader te plaatsen. Hij focuste ondermeer op de waterdragers in Mali, de overstromingen in Bangladesh, de droogte in de Hoorn van Afrika en de waterproblemen die het massatoerisme in Spanje teweeg brengt. Zijn foto's werden gepubliceerd in o.a. The Independent, Time en Libération. Telemans publiceert in dS en DM. FRANK UYTTENHOVE: De fotografie van Frank Uyttenhove bestaat vooral uit reclame- en mode-opdrachten voor Belgische en internationale reclameagentschappen. Dikwijls zijn het grote ensceneringen met een precieze boodschap, met humor en emotie maar ook getuigend van een grote technische vaardigheid. Zijn werk werd veelvuldig bekroond op internationale festivals. HERMAN VAN DEN BOOM: De Arcadia Redesigned serie toont wat bewoners met de omgeving van hun woningen doen. While looking at these front yards and gardens it occurred to me that the fragments I was photographing could be felt and experienced as a modern day Arcadia. The owners themselves undoubtedly derive great pleasure from their creations, but if you put all these pieces of Arcadia together in your imagination on a global scale, you encounter an enormously cultivated and surreal landscape., aldus de fotograaf. De serie werd tentoongesteld in o.a. New York en het Fotomuseum in Charleroi. eric vande Pitte Kinderfascinaties en -angsten, oude schoolboekjes en een onbevangen, verstilde blik op de wereld. eric vande Pitte staat bekend om zijn subtiele blauwe tekeningen en schilderijen die verwijzen naar een verre kindertijd. LUC VANDERVELDE: Currently, I'm working on a series of abstractions named "sites of memory," when memories become a mental abstraction. These paintings are focussed more on the material and intuition. Working in both paint and collage, I try to approach various aspects of painting by combining them with feelings, my interests, my surrounding and the world. By embedding elements from my daily life - feelings and personal memories, I'm once again producing a mapping of existence. The lines that separate us from one point to another can be read as a map, an abstract route. Working on sheets of paper, canvas or directly on the wall, dashing off lines and forms, in a nearly impossible attempt to capture the intensity of the moment, of me and of my surrounding. JAN VERHAEGHE: is conceptueel kunstenaar en tentoonstellingsmaker. Hij onderzoekt de relaties tussen de kunstenaar, het kunstwerk en de kijker binnen de steeds veranderende maatschappelijke context, waarin de kunstenaar een speerpuntfunctie heeft. De volgende begrippen worden beeldend uitwerkt: (zelf)censuur, 'beeld'-(ver)vorming, perceptie: de mogelijkheden/de moeilijkheden, authenticiteit/multipliceerbaarheid, waarheid/schijn/vervalsing, kunst(&)politiek en dit binnen kunsthistorische referentiekaders. Sinds 1993 kadert zijn werking onafgebroken binnen het totaalproject 'RIEN A VOIR' waarin hij het begrip censuur koppelt aan maatschappelijke fenomenen binnen een steeds minder tolerante samenleving. Kunst als politieke actie met niets aan de verbeelding overlatende deelprojecten zoals [L censùra = onderzoek], "PEEP-SHOW" en 'RESTRICTED ART ZONE'. Jan Verhaeghe is een oeuvre- kunstenaar, niet iemand die een kunstwerk maakt en dan, onafhankelijk daarvan, een volgend, maar iemand van wie elk nieuw werk zowel een voortzetting en een synthese van alle vorige als een duidelijke voorafspiegeling van alle toekomstige werken is. Hij is bovendien een kunstenaar die niet van cesuren en plotse wijzigingen houdt, maar iemand die ongestoord - in één rechte lijn - doorwerkt aan een consistent geheel. Zo moeten we ook zijn versie van L'Origine du Monde in de eerste plaats zien als een schakel die niet losgekoppeld kan worden van al zijn andere projecten en waarin al zijn karakteristieke motieven terug te vinden zijn. STEPHANIE YOSHIWARA: Yoshiwara maakt beelden van foto's. Ze wijst op het hiaat tussen het beeld en de fotografische realiteit. De realiteit wordt schijnrealiteit en dit schept verwarring. Ze confrontreert ons met de vraag of in het Digitale Tijdperk het begrip realiteit nog relevant is. Yoshiwara's fotografisch werk kan omschreven worden als een universele én persoonlijke recherche naar identiteit. Ze fotografeert foto's waar ze de aandacht wil op vestigen, omwille van verschillende motieven, zoals nieuwsgierigheid, verwondering, walging, geilheid. Haar werk is opgenomen in de Canvascollectie 2012. |